Later bleek dat ze mijn reactie op video hadden vastgelegd. Dat doen ze om geen misverstanden te laten ontstaan over het verloop van het gesprek. Wie de video bekijkt ziet hoe twee rechercheurs zichzelf in diskrediet brengen door zich onbeschoft te gedragen. De beelden laten ook zien dat ik vrijwel emotieloos in mijn stoel zit. Heel vreemd want dat was ik beslist niet. Ik kookte.

'Oh ja?'

Dat is wat ik zei toen Jansen me met koude ogen het nieuws vertelde. Ik kijk bijna uitdagend terug. Zo van: 'Als je denkt dat je me daarmee hebt zit je er ver naast'.

Zo ziet het eruit op de video maar de werkelijkheid was anders. Ik was er stuk van. Jean die een verhouding met een ander had. Ik kon het niet geloven maar ik zag aan hun triomfantelijke blik dat ze niet logen.

'Was u op de hoogte van het feit dat uw vrouw seropositief was?'

'Nee.'

Ik spreek de waarheid maar het is duidelijk te zien dat ze me niet geloven. Daarna hoest ik, opzettelijk zonder een hand voor mijn mond te houden. Dat vinden de rechercheurs niet prettig.

'Enig idee hoe je vrouw dat virus heeft opgelopen?'

Ik haal mijn schouders op. Ik had geen idee. Ze had het in ieder geval niet van mij want ik ben Jean altijd trouw geweest.

'Waarom vertel je ons de waarheid niet?'

Die vraag negeer ik.

'Je vrouw had een ander en jij hebt haar daarom om het leven gebracht.'

Ook dat negeer ik.

'Uit de autopsie bleek dat je vrouw die avond seksueel contact heeft gehad.'

Stilte.

'Met een ander want jij hebt ons verteld dat je die dag geen seksueel contact met haar hebt gehad.'

Dat had ik inderdaad. Jansen had me verteld dat het een routinevraag was.

'Vrijwillig, dachten we zo.'

Het is Holman die dit zegt en er speelt een lachje om zijn mond. Dat is duidelijk te zien op de band. Ik haatte hem. Ik haatte hem op dat moment voldoende om hem te vermoorden met zijn eigen dienstpistool. Maar van mijn gezicht is geen emotie af te lezen.

'Oh ja? Was je erbij?' vraag ik hem.

'Je vrouw betekende alles voor je, dat hebben we al eerder vastgesteld. Je belde haar voortdurend om te weten waar ze was. Dat moet een klap zijn geweest toen je er achter kwam dat ze met een ander neukte.'

'Is dat een vraag?', zeg ik.

Trouw, loyaliteit tegenover de mensen waar je mee leeft is inderdaad een belangrijk thema in mijn leven. Net als verraad. Maar dat ging deze klootzakken niets aan.

'Vind je jouw gedrag niet erg bezitterig? Je bent erg bezitterig niet waar? Je vrouw had een ander. Dat is een goed motief voor moord. Waarom geef je niet toe dat je haar vermoord hebt? Vroeger of later vinden we het laatste stukje dat mist in deze puzzel. En dan hang je.'

Het spreektempo gaat omhoog en de stem wordt luider. Holman heeft zijn gezicht vlakbij het mijne en ik ruik zijn aftershave.

Ik weerspreek.

'Ik heb mijn vrouw niet vermoord.'

'Met een bekentenis kan je rekenen op strafvermindering. Je had een goede reden om haar te doden.'

'Misschien was je niet jezelf toen je haar doodde, niet toerekeningsvatbaar. Als je bekent kunnen we dat laten onderzoeken en houdt de rechter daar rekening mee.'

Ik herhaal mijn woorden.

'Ik heb mijn vrouw niet vermoord.'

Toen aardigheid geen bekentenis opleverde begon Holman me te provoceren.

'Zie je het voor je hoe je vrouw door een ander geneukt wordt? Hoe ze kronkelend onder een ander ligt te schreeuwen terwijl ze geneukt wordt?'

'Bij jullie lag niet alleen jullie relatie op zijn reet', zegt Jansen. 'Ook je vrouw lag op haar reet.'

Haha.

Natuurlijk deed het me pijn te luisteren. Ze spraken beeldend en ik zag inderdaad voor me hoe Jean zich liet naaien door een ander. Die beelden hadden een grote impact op mijn gevoel. Meer dan de woorden die uit de mond van Holman rolden.

Ik haatte Jean, ik beheerste me door aan William te denken. Blijf kalm, dan kunnen ze je niets maken. Blijf kalm. Blijf kalm. Het zong als een gebed door me heen. Als ze ook maar iets van een bewijs hebben, hadden ze je allang opgepakt.

Ze gingen een tijdje door. Tegen een verdachte hoef je niet beleefd te zijn, met een verdachte hoef je geen meelij te hebben. Zolang hij niet toegeeft moet je hem vernederen tot hij murw wordt en bekent.

Ik reageer niet, ik laat me niet provoceren. Dat is wat je ziet op de video.

In werkelijkheid was ik perplex en ontzettend kwaad. Jean Wye. Mijn vrouw. Seropositief en gestorven met het zaad van een vreemde in haar lichaam.